yolculuk

az önce ablamı yolcu ettim
eskişehire gitti
üniversiteye,yeni yaşamının olduğu yere,alıştığı düzenine gitti
bir de kendime bakıyorum,arkadaşlarıma
ne doğru düzgün bir yaşamımız ne de düzenimiz var
sadece ders ders ders
her sabah daha fazla heyecanla kalkıyorum yatağımdan
bir gün daha geçti
sınava daha az kaldı
üniversitede olmama daha az kaldı
yolculuğa çıkmama daha az kaldı

e hadi ama biraz daha çabuk
çok sıkıldım...

nötr

bugün 2.dönemin ilk günüydü
sabah okula giderken yağmurun altında kendime yol boyunca tekrar ettiğim şey:
2.döneme yepyeni başlayacaksın bendis,ilk dönem yaşananları hatırlamak için uğraşma ve mavişapkalıkızın tavsiyesini uygula bazı şeyleri kabullenmek için çaba harcama yokmuş gibi davran..
sınıfa neşeli girdim
herkese güldüm
mutluymuş gibi davrandım hoş çok da kötü sayılmazdım
sonra kızlarla konuşurken arkadaşın biri 'onu' gördüm dedi eski sevgili-arkadaş karışımı biriyle
şaşırmadım dedim
-şaşırmıştım
sonra defteri yazarken telkinlerime devam ettim:
ağlamayacaksın,başka şeyleri düşün hayır ağlamak yok
sınava 61 gün kaldı aptal!
sonra mavişapkalıkız gözlerinin etrafı kızardı dedi
mendil ver ve birşey sorma dedim
anlamıştı zaten
sonra test çözmeye çalıştım
birden kendime lanet etmeye başladım
salak bendis niye her şeyi herkesle paylaşıyorsun işte böyle olur
montumu asmaya gidiyorum
-ay bendis ayrılmışsınız
-evet...
-o mu ayrıldı sen mi?
-ne fark eder!?!
-böyle diyorsan kesin o ayrılmıştır
hay allahım ben ayrıldım çok mu güzel hahaha baksanıza çok mutluyum!
kalemim düşüyor eğiliyorum
-bendis noldu size?
...
ders boş izin almaya gidiyorum.hoca:
-kız noldu size?
yeter diye bağırasım geldi ama sabırla anlattım herkese
sonra çıkışta mavişapkalıkızla cafeye gittik
sıcak çikolatalarımızı söyledik bekliyoruz
birden kapı açıldı
evet 'o'....
bizi gördü ve koşarcasına gitti
bir an ağlayacağım sandım mavişapkalıkız sakinleştirdi beni
5 dk sonra o kapı tekrar açıldı 2 kız ve 'o' geldi karşıma oturdular
kahkahalar,sohbet oh her şey yolundaydı onun hayatında
bir de kendime baktım şıklardan yalnız I diyordum cevap II-III çıkıyordu böyle b.k bir halim vardı
kızdım kendime ama engel olamadım
sonra dayanamadım kalktım
kalkarken formalarımı yırtarak kaçmak bağırmak geldi içimden
mavişapkalıkızı öptüm ve sessizce çıktım bakmayarak,baksaydım bir şey değişmezdi zaten o başka tarafa bakıyordu
o zaman anladım biz bundan sonra hep ayrı yerlere bakacaktık...

yağmurun sesine baaaaaakkkkk

sabah sabah dışarda çok güzel yağmur yapıyor
aslında hem güzel hem kötü çünkü ben dışarı çıkma,gezme planı yapmıştım :(
ama yağmur beni engelleyemez umarım arkadaşlarım da benimle aynı fikirdelerdir

neyse yazma amacıma dönmek istiyorum konuyu dağıtmadan :

sabahtan beri ağzıma takılan bi parça var çok severim kendilerini hala da söylüyorum havaya da tam müsait
'erkin koray--yağmur'
sözlerini yazıyorum dinlemediyseniz muhakkak dinlemelisiniz :))

Yağmurun sesine bak
aşka davet ediyor
cama vuran her damla

beni harap ediyor

Bu yağmur seni benden

alıp götüren yağmur
aşkımızı sel gibi
silip süpüren yağmur

Her damlada ah ettim
hayatıma kahrettim
o kadar üzgünüm ki
seni nasıl kaybettim

Ne zaman kapım çalsa

sen geldn sanıyorum

korkarım ki aşkımı

boş yere arıyorum

Yine yağmur yağacak

beni benden alacak

en acı ızdırabın

deryasına salacak

Her damlada ah ettim

hayatıma kahrettim

o kadar üzgünüm ki

seni nasıl kaybettim

acımak

hergün bir önceki günden daha fazla şaşırıyorum olanlara
ve şu replikler sık sık tekrarlanıyor beynimde:
'ay ben ne safım,ay ben ne gerizekalıyım,ay şu beynimin... vb'
2 gün önce facebooktan sildiğim malum şahıs dün gece bana msj atmış
'gözümde küçülmeye mi çalışıyorsun?hakaret mi bu silme falan?'
şaşırdım açıkcası bende cevap verdim nedenlerinden bahsettim tabi anlayana
'bendis saçmalayıp duruyorsun ve bende sinirleniyorum kendinden zorla soğutuyorsun beni ben mavişapkalıkızla konuştum o sana anlatır görüşürüz'
evet bunları söyleyen benim bi sürü şeyimi paylaştığım eski sevgilim ve bana bazı şeyleri açıklamak için uğraşmıyor bile..garip...
daha da şaşırdım dedim ki ben neler yapıyorum böyle farkında olmadan soğutuyorum,saçmalıyorum, sinirlendiriyorum ben neymişim be!
yine beni suçlamaya devam etti
ve yine
ben tatsızlık çıkmasın diye
yine sustum
mavi şapkalıkızla konuştuktan sonra konuşalım dedi bana tamam dedim
sonra aradım mavişapkalıkızı ama ulaşamadım
merak etmiştim hemde çok
heyecanlanmıştım hemde çok
sapıttım bile denebilir ki bu yüzden mvişapkalıkızı bile kızdırdım
neyse o yinede bana anlattı kızgın bir şekilde

sadece dinledim,dinledim,dinledim ve kapattım
aslında benim bilmediğim bir şeyi söylememiş şaşırmamam gerekiyordu
ama yapamadım
kötü oldum
-son defa
ablama anlattım o şaşırmadı
ama ben şaşırdım
benim sevdiğim,güvendiğim insan bu olamazdı
yazık dedim kendime acıdım -yine

ama sonra geçti,geçmek zorundaydı
bunları öğrendikten sonra onunla hala konuşacağımı sanan biri için değmezdi
hep ben kötüydüm
hep ben suçluydum
ve o yalnızlığı özlemişti
bunu istemişti
istediğini veriyorum ona
kendiyle,işiyle,öğrencileriyle,arkadaşlarıyla (hayatında hiç bir zaman yerim olmadığını anlamak daha acı) sonsuza kadar mutluluklar neşe tanrım...



NOT: Şansım dediğim kişi en büyük hatam haline gelirken ve yine olan bana oldu...

acizlik git başımdan

bıktım
18 yıldır peşimi bırakmayan acizlikten gerçekten sıkıldım
ne bu ya?
insan zorla kendini üzer mi?
hayır anlamadığım farkındasın da niye durdurmuyorsun arkadaş?
ama bu bahsettiğim arkadaş gibi olamayacağım işte
dünkü gibi bir daha olmayacağım işte
onunla yaşadıklarımı hatırlamak için çaba sarf edeceğime unutmak için çaba sarf edeceğim işte
kendimi de bir daha asla küçük düşürmeyeceğim işte
beni önemsemeyen birini daha fazla düşünmeyeceğim işte
onun yüzünden ağlamayacağım işte
ve
buna izin vermeyeceğim işte

o fark etmeyecek belki,
onun için bi önemi olmayacağını biliyorum
ama benim en azından kendime birşeyleri itiraf edebilmem için önemli olan birşeyleri yaptım:
msnden sildim
facebooktan sildim
bütün msjlarını sildim
çok yakın zamanda aklımdan da sileceğim

hahahah hoş geldin aciz olmayan bendis =)

istemek....

nefret etmek istiyorum blog
şuan şarap içtiğimde onu düşünmemek istiyorum
onunla geçen güzel günleri hatırlamamak için çaba sarf etmek istiyorum
o arkadaşlarıyla gezerken,yok yektasıyla,efesiyle dolaşıp gülerken ben  de mutlu olmak istiyorum
bu duruma alışmak istiyorum
her sabah yataktan kalktığımda 'hıh banane bende düşünmüyorum işte' dememe inanmak istiyorum
evet ben ayrıldım ohhhh mutluyum işte lafına gerçekten inanmak istiyorum
her geçtiğimiz sokakta onu hatırlamamak istiyorum
kendimi teselli ettiğimde 'ohooo bendis seneye bu vakitlerde ankara hukukta olduğunda kim bilir kimlerle olacaksın' diye kendimi kandırmamak inanmak istiyorum
ağlamamak istiyorum
derslerime konsantre olmak istiyorum
sürekli eski zamanları hatırlayıp 'bana şunu demişti,şöyle yaparız,böyle yaparız oğlumuzun adını ethem koyarız :S' gibi lafları beynimden kazımak istiyorum
başı sonu düşük olmayan düzgün cümle kurmak istiyorum
artık çevremdeki insanlara ondan bahsederek bıktırmamak istiyorum
onu sevmiyorum ohh işte ne yaparsa yapsın demek istiyorum
bende böyle mutluyum ona ihtiyacım yok,msj atmazsa atmasın zaten attığında hep sinir oluyordum lafına gerçekten inanmak istiyorum
ona msj atmamak için kendimde daha fazla gücün olmasını istiyorum
beyin ameliyatı olup geçmiş yaşantıları hatırlamamak istiyorum
kendime bu kadar çok şeyi niye hatırladım diye lanet etmemek istiyorum
aynaya her baktığımda 'off çok çirkinim bana niye baksın ki' dememek istiyorum
bu kadar çok şeyi düşüneceğime gidip trigonometri çözmek istiyorum
pişman olmamak istiyorum
yaptığım,yaptığı şeyler için üzülmemek istiyorum

off blog ben ne kadar çok şey istiyorum böyle??

NOT:bunların olmasını istiyorum :((((((

yok

buraya en son yazdığımda bir sevgilim vardı.artık yok..

son bi haftadır sürekli aynı cümleyi tekrar ettiğimi fark ettim.özneler,nesneler değişiyor ama yüklemler hep aynı 'yok'

en son bu yatağa yattığımda bir sevgilim vardı
ama artık yok

en son bu cafeye oturduğumda bir sevgilim vardı aa hatta beraber gelmiştik
ama artık yok

şuradan hep beraber geçerdik
ama artık o yok

burası bizim buluşma yerimizdi bana hep burda 'canım ben geldim nerdesin sen?' derdi
ama artık demeyecek
çünkü
artık yok

artık bana uyuzluk yapamayacak,
artık sinir edemeyecek
yok işte yok!!!

işte bir haftadır tekrar edip duruyorum alışabilmek için
ama hala alışamadım
elim telefonda,gözüm msnde
ama yok işte
bir an önce alışsam iyi olacak :((