uyarı

evde oturan bir insan neler yapar?
ya televizyon izler ya da imkanı varsa internete girer
internet bi saatten sonra bana sıkıntı veriyor,hep aynı şeyler,aynı sayfalar
durum böyle olunca da televizyona geçiyorum
o zamanda kendimi aptal gibi hissediyorum
biz türkler dizinin bölümünü bir kez izleyicince anlayamıyor muyuz?
hayır ben anlıyorum eminim sizde anlıyorsunuz sonuçta üzerinde düşünülüp,kafa yorulması gereken konular değil
e o zaman niye çok sevgili medya patronları dizinin aynı bölümünü defalarca gösteriyor
aradan zaman geçse gam yemeyeceğim ama yok bitiyor ha diyoruz acaba ne başlayacak bi bakıyorum aynı dizinin aynı bölümü
yeter ama benimde bi sabrım var
kanallara dilekçe yazmama az kaldı

içimdeki nefreti kustuktan sonra geliyorum ruh halime
bugün eski okuluma gittim eski diyorum ama okul hiç de eski olmamış 7 yılın sonunda öyle bir okul yapmışlar ki üniversite gibi geldi bana kocaman yurduyla,yemekhanesiyle,tenis kortlarıyla,asansörleriyle beni çok şaşırttı
ama ben bu okulda okumak istemezdim çünkü gerçekten çok büyük ve kimse kimseyi tanımıyor
ben daha sıcak,samimi ortamları seviyorum
şoföre anadolu öğretmen lisesi'nde ineceğim dediğimde adam bana yeni mi atandınız dedi
yeni saç stilimden olsa gerek biraz daha olgun gözüküyorum sanırım :)
öğretmenlerimle ve alt sınıflardaki arkadaşlarımla bol bol sohbet ettim
ama bi konuda aklım karıştı
işte benim yerleşemediğimi duyunca çok şaşırmışlar 45 dk boyunca ek yerleştirmeleri yapmam için konuştular
hukuk da yer önemli değilmiş bu kadar idealist olmama gerek yokmuş
aslında bende bu sene gitmeyi çok istiyordum
ama şimdi bi sene daha burada kalmayı göze aldım daha doğrusu bu fikre alıştım
6 ekime kadar vaktim var 5 ekimde de dersane sınavım var
ne istediğimi hem biliyorum hem bilmiyorum
en önemlisi hata yapmaktan ve pişman olmaktan çok korkuyorum
siz benim yerimde olsaydınız ne yapardınız ?

dünden beri evimdeyim
insanın evinde olması güzel bi duygu
kabus gibi 4 günün ardından sessizlik de süper oluyor
hem ev sessiz hem de şehir,kimse kalmamış herkes gitmiş
ilk defa bi eğitim öğretim yılında okula gitmiyorum,forma giymiyorum
artık yarın ders çalışmaya da başlıyorum yani hayatım tekrardan düzene giriyor
hem seviniyorum hemde korkuyorum
ya yine bir şey değişmezse,aldığım puana yakın bir şey alırsam bi senenin hiç anlamı kalmayacak
tamam senenin başında hemen olumsuz düşünmeyeceğim :)

kabus gibi 4 gün dedim ama vicdanım pek rahat etmedi
aslında o kadar da berbat değildi hatta bi şey oldu ki az da olsa gözümü açmamı sağladı
kuzenimin arkadaşları beni çapraz ateşe aldılar aile,arkadaş,aşk ilişkilerim konusunda
3 gündür dediklerini düşünüyorum temizlik yapmam lazım acilen!
niye bana bi sürü kötü şeyi hatırlatan eşyaları saklıyorum ki
bana değer vermediği gün gibi belli olan -ciğim'in aldığı küpeleri niye takıyorum mesela ?
beni garanti kız olarak gören ilk sevgilimin saatini niye baş köşede tutuyorum ?
4 yıl canım ciğerim diye sevdiğim kötü zamanlarımda asla yanımda olmayan arkadaşımın terlediği için bana verdiği atletini,ona aldığım hediyeleri açmadan bana taşımam için geri veren sonra da bi daha istemeyen kişinin eşyalarını neden saklıyorum ?
risus'a açtığım blogu neden hala kapatmıyorum ?
neden sürekli gözümün önünde tutuyorum hepsini ?
cevap da hazır : ben böyleyim
hayır değilim işte
3 gün öncesine kadar acaba -ciğim bana mesaj atsa özür dilese falan ne derdim diye düşünüyordum
gerçekten bu kadar düştüm
bu insan sevgilisi beni kıskanıyor diye beni tek kelime de silen,arkadaşlığımızı bitiren insan
ben hala neyi düşünüyorum
salağım tamam da gurursuz olmayacağım
bana değer vermeyen insanların hayatımda yeri yok
bunu gerçekten hissederek söylüyorum
artık aklımda soru işaretleri yok,beynim o kadar rahat ki
istediğim şeye kolayca yoğunlaşabileceğim,bu benim hayatım
ve hayatımı bana gram değer vermeyen insanlar yüzünden mahvetmeyeceğim

işte bu kötü balıkesir gezisi bana bunları hatırlattı
o yüzden mutluyum yarın her şey çok daha güzel olacak bunu biliyorum oh be!

bahtsız bendis

yok ben anladım tatil benim neyime
oturayım evimde internette, televizyonda zaman öldüreyim
gittiğim her yeri kurutabilme özelliğine de sahibim bunu bir kez daha anladım

kuzenimle balıkesir yollarına dökülmüştük ki bi telefon geldi
kuzenimin ablasının tayini de balıkesir'e çıkmış yarın geliyorum dedi
şimdi teknik olarak o da kuzenim ve kendisini normal şartlar altında oldukça severim ama ne yazık ki şartlar pek normal değildi
5 ve 6 yaşında iki oğlu var ve biri otizm hastası diğeri de otistik olanınla çok ilgilenildiği için ona benzemeye çalışıyor o ne yaparsa aynısını yapıyor
e durum böyle olunca ben o ortamdan uzaklaşmaya çalışıyorum
çocukları genelde çok seviyorum ama bu durum çok farklı
çocuk laftan anlamıyor haliyle kendi dünyasına göre yaşıyor
bizde onun dünyasına giremiyoruz böylece berbat 2 gün geçiriyorum
üstüne üstülük bugün kuzenimin anneleri de geldi kendisi halam olur
hacı olduğu için her şeye karışıyor dışarı çıkmalara,kıyafetlere falan
bende bunlara gelemiyorum
benim buraya gelirken ki hayalim eve girmemekti ama dün gece 11de yattık
zorunlu olmadıkça da evden çıkmuyoruz her gün Fatmagül'ün Suçu Ne? izliyoruz
patlamak üzereyim
yarın falan dönerim diye düşünüyorum

bu kadar kötü şeyin yanında iyi şeyler de olmuyor değil
kuzenimin arkadaşlarını sevdim zaten bu durumlarda sevindiğim tek şey yeni insanlar tanımak
onlar gitme diye ısrar etseler de bu duruma daha ne kadar dayanabilirim bilemiyorum
ben artık gideyim evden çağırıyorlar ://
bendis balıkesir'den bildirdi
çok yakın zamanda evime dönme ümidiyle hepinize mutlu günler diliyorum :)

veda,geri dönüş, ve D.

üniversitede okuyanlar veya okuyacak olanlar şehri yavaş yavaş terk ederken kendi kendime dedim benim neyim eksik
tamam tam olarak bi terk ediş değil farkındayım ama en azından bikaç gün uzaklaşacağım buradan
tabi en fazla bi haftalık uzaklaşma bu
yine kürkçü dükkanına geri döneceğim :)

dün gece D.lerde kaldım
onun eşyalarını topladık,gerçekten çok garip hissettim kendimi
lise hayatım boyunca her gün yanımda olan birinin gidişine yardım ettim
tabi herkes benim gibi olmak zorunda değil bunu çoktan hak etmişti zaten
ama yine de ağlamamak için kendimi zor tuttum
aramıza bazen soğukluk girmiş olsa da çoğu zaman birbirimize destek olduk hatalarımızla kabul ettik birbirimizi
şimdi aramıza yaklaşık 400 km giriyor
gözden uzak olanın gönülden de uzak olmasından korkuyorum
umarım böyle olmaz
onun çatlaklıklarını gerçekten özleyeceğim ve en önemlisi bana artık kim makyaj yapacak !! :p

biraz zaman geçtikten sonra buna da alışacağım
aslında alışmak da istemiyorum insan arkadaşının yokluğuna neden alışmak istesin ki
ama ben istemesem de zaman alışmamı sağlayacak

neyse uzun lafın kısası bikaç gün olmayacağım sanırım değişklik iyi gelecek
test edildi onaylandı (bkz : yeni saç modelim )

D.den bu kadar bahsetmişken resmimizi eklemeden yazıyı bitirmek istemedim

bu iki asil roman oynayan kişiler soldan sağa doğru bendis ve D. :))

henüz şu hayatta 18 yıl 8 ay 16 gün yaşamış olsam da az çok edindiğim tecrübelere sahibim
bu tecrübelerde ne yazık ki hep olumsuz zamanlarda işime yarıyor ya da aklıma geliyor

mesela hoşlandığın ya da beğendiğin biriyle konuşmaya başlıyorsun
tabi herkes için ilk izlenim çok önemlidir
kendi adıma konuşacak olursam ilk başta akıcı bi sohbet ortamı oluşturmaya çalışırım
ama bu akıcı ortamı oluşturmak sanal alemde oluyorsa işler biraz daha zorlaşıyor
örneğin karşımızdaki hödük bi erkekse sohbetin en güzel yanında ':)' ifadeyi yaparak sohbetin içine eder
kızsak da bunu belli edemeyiz çünkü hoşlanıyoruzdur o kişiden
sonra daha bi heyecanla farklı bi olay anlatırız gelen tepkiyse 'hımm,peki,tamam' vb biçimindeyse kahroluruz
çünkü acı ama gerçek karşı taraf sohbeti sonlandırmak istiyordur

böyle yapan erkeklerden de,bu duruma düştüğüm zamanlarda yüzümde birdenbire oluşan kızarıklardan da nefret ediyorum
hayır tamam bazen bende bazı insanları başımdan atmak istemiş olabilirim
ama bu haksızlık
çünkü bazen insanlar günlerinde olmayabilirler,heyecandan saçmalayabilirler ama karşı tarafın biraz anlayışlı olması gerekmiyor mu?
' :) ' yapan ve hımm'layan erkeklerden nefret ediyorum
oysa ki sadece kendime yeni anılar yaratmaya çalışıyordum,uzun zamandan sonra ilk defa gerçekten heyecanlanmıştım ama gerçekten doğru zaman çok önemli
kendime yeni anılar yaratmaya çalışırken ne yazık ki tarih tekrar etti
sevimli (c)an'ım da tecrübe oldu :)

sürpriz

bazen beklenmedik anlarda içimden geçen saçma sapan şey birden oluyor
mesela aklımdan geçen biri ya mesaj atıyor ya da karşıma çıkıyor ve bu çoğunluka gereksiz biri oluyor

saatin 03.56 olmasına rağmen ve ben sürekli içimden tekrar ederken ve isterken neden olmuyor?
ve ve ve neden olmuyor işte?

'' Anılara sonuna kadar sadığım, insanlara hiçbir zaman öyle olmayacağım''

bu güzel sözü izinsiz olarak paris'imden alıntı yaptım umarım kızmaz bana
gerçekten çok doğru bi söz,üzerinde saatlerce düşünülebilir
dün gece yatağa yattığımda nedenini bilmiyorum ama birden bu cümle geldi aklıma
anılara sadık olan biri anıların sahiplerine de sadık oluyor ister istemez ya da bu sadece bana oluyor

sil baştan'ı izlediğimde çok şaşırmıştım ben hiçbir zaman böyle bir şeye cesaret edemem heralde
belki de o kadar güçlü bir duygu yaşamadığımdan dolayıdır
ama bilemiyorum,telefonum bozulmak üzere en çok korktuğumda içindekilerin de telefonumla birlikte gitmesi
silemiyorum sevdiğim mesajları
her okuduğumda bana zarar verse de temizleyemiyorum ne telefonun hafızasından ne de kendi hafızamdan
2005'ten bu yana hep benim yanımdaydı
acı verse de seviyorum sanırım anıları işin kötü yanı anı sahiplerini de seviyorum
niye bende nefret duygusu yok anlayamıyorum
varsa da çok zayıf bi kaç dakika da kayboluyor

sonucunun ne olacağını az çok tahmin etsem de kendime yeni anılar yaratmak istiyorum
bu da sanırım yalnız olma korkusundan kaynaklanıyor
yalnızlıktan hep kaçmıştım ama yalnızlığa da alışmam gerekiyor
çok değil bikaç güne bu şehirdeki arkadaşlarımın çoğu gidiyor
aslında onlara arkadaş denir mi bilemiyorum buldum 'iyi gün' arkadaşlarım gidiyor
ve bu sene benim için her açıdan farklı olacak biliyorum
hırslarımın kurbanı olmayacağım
sadece kendi geleceğime odaklanacağım ve yeni anılar yaratmak içinde uğraşmayacağım
zaten olacakların önüne ben de dahil kimse geçemez
artık sadece bekleyip yaşamak istiyorum
bakalım bundan sonra beni neler bekliyor ?