geldik ocak ayının son gününe
zamanın nasıl bu kadar çabuk geçtiğine kafa yormaya devam edersem çıldıracağım
artık küçük şehrimiz üniversiteden gelen insanlarla büyüdü
cafelerde yer bulamuyoruz hayatım boyunca görmediğim insanları görüyorum
meğer şehrimizde ne kadar güzel kız,yakışıklı erkek varmış

elimden geldiğince de arkadaşlarımla görüşmeye çalışıyorum
ilk defa canım onları istemiyor
nasıl desem çok sık görüşmek istemiyorum sanki boşa zaman geçiriyormuşum gibi geliyor
böyle dediğime bakmayın günümün %80i boş geçiyor zaten
belki de kıskanıyorum onları ya da kendi halime üzülüyorum
final muhabbetleri yok 1.8 kalırım geçerim vs. öyle olunca kendimi daha da kötü hissediyorum
onlar inadına yapmıyorlar tabi ki
benim için başka konular konuşacak değiller
o kadar da bencil değilim
bi an önce bir sene sonraya gelmek istiyorum
belki bi dahaki ocağın sonu daha farklı olur kim bilir...

helva

bu aralar nerede saçma bir şey var ben oradayım
şimdilik acı ama bu durumdan mutsuz değilim hatta zevk bile alıyorum diyebilirim
en basit bi örnek 'öyle bir geçer zaman ki' deki mete ve necati karakterlerinin söyledikleri şarkıları evde açıp açıp oynuyorum
dersanede tahtaya şarkının sözlerini yazıyorum,kalp içine falan alıyorum sonra bütün gün gülüyorum
bkz : helvacı helva yapar, helvasına bal katar
insanın içini harekete geçiriyor ya da sadece benim içim böyle
benim kesin içim karışmış neyin harekete geçireceği belli değil
ama yine de güzel şarkılar ya keşke o zamanlarda yaşasaydım
tabi bu işler keşkelerle olmuyor

yarın olacağımız sınavla 1.dönemi hayırlısıyla kapatıyoruz
zaman nasıl geçti gerçekten hiç anlamadım,artık canım eskisi kadar acımıyor
bi eylül ayında fena olmuştum malum herkes gitmişti ben dersaneyle ve yine karışmış içimle uğraşıyordum
bugün ise sınava 59 gün olduğunu öğreniyorum
dersanede ilk bölüm bitti sayılır biten konulara bakınca bile anlıyorum artık iyice o ana yaklaştığımı
zaman normalde zaten çabuk geçiyor ama hele de bi sınav öğrencisiyseniz resmen koşturuyor
tatille ilgili her ne kadar plan yapmayacağım desem de yaptım ne kadarına uyacağım tartışılır ama elimden geleni yapacağım

aklım bunlarla uğraşırken bir şeyi düşünmeden edemiyor
gerizekalı hafızam sürekli hatırlatıyor : yarın terk edileli 1 yıl olacak diye
yarın bi kutlama farz oldu artık :)
o zaman bu şarkı benden ona gelsin ve de size : helvacı helva yapar helvasına bal katarrr

benim tatile girmeme her ne kadar 2 gün olsa da ablam sayesinde bikaç gün önceden girdim
hoş üniversite sınavına hazırlana öğrencinin sınavına az bi vakit kala tatil yapması çok saçma bende bunun farkındayım ama yinede teknolojik aletlerle ilişkimi biraz daha arttırdım

misal dün gece izlediğim filmleri belirtmeyi kendime görev biliyorum
-black swan
-the usual suspects
-beni asla bırakma (ingilizcesini hatırlayamadım şimdi :/ )
-ve tabi ki öyle bir geçer zaman ki
izlediğim filmleri şiddetle öneriyorum,çoğu dram ağırlıklı kendimi kesecektim izlerken ama hala etkisinde olduğum için öneriyorum
bu beğendiğim anlamına geliyor
cuma günü de deneme sınavım var ama ben programımı yaptım yani vicdan azabı falan çekmiyorum
git lanet azap

bugüne damga vuran diğer bir olaysa geziiii
ilk defe dersanem bi gezi düzenliyor ilçemizin en kalabalık dersanesi olduğu için herkes katılamayacakmış
sınıflarda dereceye giren ilk 5 öğrenci olacakmış
ayıptır söylemesi hep 1. oluyorum o yüzden bi sorun yok
gezi de İstanbul'aymış ya komedi dükkanı ya beyaz show ya da çok güzel hareketler bunlar'a izleyici olarak katılmak için yapılacakmış
ben aslında geziye gitmeyi düşünmüyordum çünkü gezi sevdiğin insanlarla olunca tadı çıkıyor
her ne kadar herkesi seviyor olsam da yine de arkadaşlarımın yerini tutmuyor kimse
zaten 27 marttaki sınavdan sonra olacakmış sınav o yüzden hiç belli olmaz arkadaş olayını bahane ederke başka olaylar çıkmasın karşıma
büyük konuşmaktan korktuğum için yaşayıp göreceğiz diyorum yine
gitsem de fena olmaz hani
D. ile,cengiz ile görüşme olanağım olur iyi olur iyi

bugünlerde daha iyi anladım ki ben çok kıskancım
kimseyi paylaşmak istemiyorum ne annemi,ne babamı ne ablamı ne de arkadaşlarımı
malum yarı tatil süreci başladı ya da başlamak üzere
üniversitedeki eşimiz dostumuz geliyor
ezgi de geldi bu hafta hemde bir arkadaşıyla
bu aralar gergin olduğum için biraz soğuk davrandım sanırım kıza
sonra da vicdan azabı çektim
çünkü normalde suratsız bir insan değilim benimle olan insanların hep gülmesini isterim
ben konuştuğum zaman saatlerine bakmalarını istemem tabi bazen ipin ucunu kaçırabiliyorum
o zaman ben bile saatime bakıyorum :)

neyse konu dağıldı kısacası itiraf ediyorum ezgi'yi kıskandım
mesela benim yattığım yerde o kız yattı
tabi bunlar doğal şeyler sanırım ben biraz abarttım tabi içimde
bugün hep beraber olma şansımız oldu
bi itiraf daha utandım içimden düşündüklerim için
insanlara şans vermeden değerlendirmemeyi hala öğrenemedim
artık alışmam lazım,büyüyoruz çevremiz genişliyor
çocuk gibi davranmamam gerekiyor
bu bana ders oldu çünkü gerçekten iyi biri sevdim yani

bu arada o kız yani gizem fal da baktı bana
zaman kısıtlı olduğu için pek ayrıntıya girmedi
özetle sanırım istediğim yeri kazanacakmışım tabi buna ne kadar inanılır tartışılır ama ben inanmak istiyorum
işime öyle geliyor çünkü
bi sürü ikili ilişki varmış olursa iyi olur zira tek ilişkim televizyonla
bu da beni iyice ev kızı konumuna sokuyor
bakalım fal çıkacak mı bekleyip göreceğiz
olumlu şeyler çıkınca kendimi daha iyi hissediyorum ne kadar garip her şey bana bağlı aslında
siz siz olun hiçbir şey için üzülmeyin test edildi onaylandı işe yaramıyor :)

uzun zamandır yerle bir olan kendime olan güvenimle yaşıyorum
ne ben alışığım böyle durumlara ne de çevremdekiler
hiçbir şeyden memnun olmuyorum
tek eğlencem ojelerim ve gittikçe büyüyen göbeğim
normal şartlar altında göbeğimden nefret ederim içime çekip saldığımda mutlu olmaya başladım :/

ek olarak da mide ağrım tavan yapmış durumda
her ne kadar çok korksam da artık dayanamayıp endoskopi yaptıracağım
en küçük bi streste deli gibi ağrımaya başlıyor
ki bu stresin büyükleri de var
öyle bi hale geldim ki bir şey izliyorum ne kadar saçma şey var hepsine ağlıyorum
gece yatıyorum annemin babamın öldüğünü düşünüyorum yine ağlıyorum
kendime zorla acı çektiriyorum sanırım
her gün ağlamazsam rahatlayamıyorum bunlar pek hayra alamet değil
umarım geçer bu hallerim

yarın da okuluma diplomamı almaya gideceğim
mezun olurken bi belge vermişlerdi ben onu diploma sanıyordum geçen gün baktım mezuniyet belgesiymiş
üniversiteyi kazanamayınca diplomaya ihtiyaç olmuyor
okulda olacağına yanımda olsun bakıp bakıp iç geçiririm artık

cuma günü de başka bi dersanenin deneme sınavına gireceğim
bakarsanız bi mucize olur kendime olan güvenim geri gelir

La vie en rose

o kadar boş yaşıyorum ki bi yerde kendimi durdurmam gerekiyor
zaman sürekli boşa akıyor tabi zamanın boşu dolusu kişiden kişiye değişir
geçen yılı da boş olarak nitelendiriyordum sürekli ev okul dersane arasında mekik dokuduğum için
ama şu an geçen yılı öyle özlüyorum ki
en basiti mekik dokuğum bi yer azaldı bunun için bile üzülünebilir :)
pişman oluyorum ama kendimi kontrol edemiyorum
başıma hiçbir zaman dank etmeyecek heralde

dün bi afiş gördüm 26 ocakta tiyatro varmış nam-ı diyar ıssız adam yani cemal hünal oynuyor
ben bi aksilik olmazsa gideceğim bugün dersanede herkese duyurdum
gidelim kültürel bi faaliyetimiz olsun diye
ama çoğu kişi sapık o adam onun tiyatrosu izlenmez diye tepki verdi
ağzımı bile açamadım
adam sapıkmış madem ama ben yine de gidip izleyeceğim bakalım gerçekten sapıkmış mı

bu arada bugün 18 ocak benim için çok önemli bi tarih
eminim ömrümün sonuna kadar bu tarihi unutmayacağım
kısacası la vie en rose :)

kitaplar ve insanlar

bugünlerde çevremdeki insanların çoğu hürrem sultan okuyor
iyi ki diziler var valla onlar olmasa ne yaparız bilemiyorum
resmen okuma alışkanlığımızı arttırıyor bravo
benim bu kitaplara ilgim ortaokuldan başlamıştı hürrem sultan,safiye sultan,nurbanu sultan hepsini okuduğum için malum diziyi daha dikkatle izliyorum
yapılan eleştirileri de çok saçma ve gereksiz buluyorum
dizide anlatılanlar az bile bakalım hassas halkımız ileri ki zamanlarda neye takacaklar

rehber öğretmenime yaptığım baskılar sonucu bana bugün bi bkitap getirdi
okumaya hemen başladım şimdilik güzel bir kitaba benziyor
ama her cümleyi 2 kez okuyorum kendimi salak gibi hissettim :)
şeytanın cennetten kovuluşunu anlatıyor
adı da 'ateş canına yapışsın'

daha önce bu konuyla ilgili bir şey okumamıştım yani hiçbir fikrim yok
ama şimdilik anladığım kadarıyla şeytan Allah'a çok bağlı bakalım ilerleyen sayfalarda neler olacak
son olarak yazarını da söylüyorum : Sezgin Kaymaz
okumak isteyenlere duyrulur :)