son deneme

yeni yıla 8 gün kala bende planlarımı netleştirdim
yeni yıla evde oturarak gireceğim hemde yalnız yani annem ve babamla
ilk defa böyle bir doğumgünü yaşayacağım
böyle olmasını da ben istiyorum aslında ablamın yanına gidebilirdim ama yanımda arkadaşlarım olmayınca orada da sıkılıcağım öyle hissediyorum
ablamı da arkadaşlarını da çok seviyorum ama belki de burada olmam daha iyi olacak

bi de muğla teklifi aldım
buradaki yeni arkadaşım sevgili irem beni muğladaki abisinin yanına çağırdı
benim için plan bile yapmış yavrum
ama oraya da gidemeyeceğim şimdilik buna karar verdim
D. de istanbul'a çağırdı
yani anlayacağınız bayağı bi teklif aldım
kendi nursuzluğumdan yani :)
eğer üniversitede olsaydım bu teklifleri değerlendirebilirdim ama ne yazık ki evdeyim
sınava da 94 gün kalmış
geri sayımlara yine başladık aslında bu beni daha çok heyecanlandırıyor
heyecanlanmayı da seviyorum saya saya bunu da bitireceğim inşallah

sınıfıma da çok alıştığımı hissediyorum
hatta haftaya 2010 a veda partisi yapacağız bol bol mercimek köftesi ve sarma yiyeceğiz
şimdi de esra erol'u izliyorum oh tam ev kızı oldum yaşasın (!)

bugün karın ağrısından öleceğimi sandım
ya mide kanaması geçiriyordum ya da apandistim patlamıştı
herkese biri 112'yi arasın diyip durdum ama nafile kimse beni takmadı
ta ki susuncaya kadar
ne zaman konuşmayı kestim işte o zaman hasta olduğuma inandılar
hepsine kocaman bir yazıklar olsun dedikten sonra günüme dönüyorum

klasik bi çarşamba gününde olduğumuza göre ilk 3 saat carolinleri tartıştık sınıfça
hocaların bile pür dikkat izlemesi beni daha da heyecanlandırdı
çeşitli tahminler yürüttük
osman seri katil olmazsa ben olacağım
19 yaşını doldurmama 9 gün kaldığı ve daha çok genç olduğum için ali'yi öldürme işini biraz daha erteliyorum ( bkz : tipik türk izleyicisi,kendini diziye hemen de kaptırıverir )
dizideki heyecan tam gaz devam ediyor
ahmet'e ve mete'ye sevgilerimi göndererek bu konuya son veriyorum

bugün ilgnç bir şey daha oldu
bildiğiniz gibi 6 aralık da öğretmen atamaları belli oldu,bizimde bazı öğretmenlerimiz devlete geçti
3 haftadır coğrafya derslerimiz boşumsu geçiyordu
bugün sonunda bi öğretmenimiz geldi
öğretmenim derken bile garip hissediyorum kendimi
yeni gelen coğrafya öğretmenimiz eski sevgilimin ilk sevgilisi,hatta ilk aşkı
isimlerimiz bile kızla aynı
ondan bahsederken ikinizin isminin aynı olması çok ilginç ömrümün sonuna kadar unutmayacağım bu adı demişti
hangimizi kast etti orası tartışılır tabi ama ben beni kast etmiş olmasını umuyorum
öğretmenimiz çok tatlı biri tahminen 22 yaşında sağ parmağında alyansı var bu demek oluyor ki nişanlı
tabi özel hayatı beni ilgilendirmez ben coğrafyanın önemine bakarım
inandınız mı?
bence hayır :)

mutluluk yakın,yarından yakın

bugün 21 aralık yani en uzun gece yani kış mevsiminin resmi olarak başladığının göstergesi
psikolojikman olma olasılığı yüksek olsa da en uzun geceyi hissediyorum sanırım
belki oğlak dönencesinde olsaydık her şey daha farklı olurdu
insanların nerede doğdukları o kadar çok şeyi etkiliyor ki
dilimizi,dinimizi,kültürümüzü

sanırım ben iskandinav ülkelerinde doğmak isterdim
sanırım bembeyaz biri olurdum o zaman güneş görünce mutlu olurdum
tatilde sıcak yerlere gitmek için hayal kurardım
büyük ihtimal üniversite sınavına çalışıyor olmazdım bu zamanlar
bilmem kaçıncı kez osmanlı'nın yükselme dönemiyle ilgili testler çözmezdim
her gece yattığımda türkçeden şu kadar matematikten şu kadar net yapsam şu puanı alırım diye düşünüp durmazdım
her şey daha farklı olurdu işte
hayallerim,umutlarım ve ben
belki bu kadar yeteneksiz de olmazdım
2 sene voleybol takımında oynayıp servis atamayan,kros takımında 52 kişi arasından 26.olan biri olmazdım
yabancı dillere karşı acayip bi yatkınlığım olurdu belki
hatta ve hatta incecik belli biri bile olabilirdim

ama ne yazık ki bu vasıfların hiçbirine sahip değilim
kuzey yarım kürenin orta kuşağında doğmuş biriyim ve osmanlı buralara hakim olduğu için bunları bilmek zorundayım
ve yetenekli değilim şarkı bile söyleyemiyorum
balık etliyim de
kısacası ben bambaşka biriyim

acınılası hal

gayet eğlenceli günler geçirdiğimi düşünüyordum ta ki dün duygu'nun yazısını okuyana kadar
o kadar çok boşa zaman harcıyorum ki
bunu sizinde anlamanız için bi haftamı anlatmaya karar verdim
bakınız ibretlik yaşam

pazartesi günü dersane olmadığı için 10 gibi kalkıyorum kahvaltıyı müge anlı eşliğinde yapıyorum
sonra fox tv 'yi açıp Su Gibi'yi izliyorum
onlarla oyalandıktan sonra ders çalışmaya başlıyorum bu aralar denemelere yoğunlaştığım için deneme çözüyorum
dışarı çıkmam gerekiyorsa çıkıyorum
sonra 4 gibi esra erol'u izliyorum garip bir şekilde bundan mutluluk duyuyorum
izlerken 'ay paravan açılıyor,ay beğenecek mi acaba' gibi tepkiler veriyorum
sonra babam geliyor adam ntv ' yi açıyor malum haber falan izleyecek ben kumandayı vermiyorum
-baba bi dur cüneyt bey in karar anı var diyorum
babam sesini çıkarmıyor,inanmak istemiyor heralde
6'dan 8 buçuğa kadar ders çalıştıktan sonra pazartesi günü hangi dizi varsa onu izliyorum
ezel,küçük sırlar,karadağlar hiç fark etmez
diziler bittikten sonra uykum yoksa bi kaç saat daha ders çalışıyorum eğer varsa uyuyorum

geldik salıya
4e kadar dersanede oluyorum etüt,ders,soru sormalar
sonra eve gelip yine esra erol izliyorum
6-8.30 arası ders çalışıyorum
salı gecesi öyle bir geçer zaman ki'yi izliyorum,uyku durumuna göre gece yapılanlar değişiyor

çarşamba,perşembe,cuma da hep aynı
sadece diziler ve evlenmek isteyen kişiler değişiyor
ben yine kitaplarımla televizyon arasında mekik dokuyorum

cuma,cumartesi ve pazar günleri biraz daha değişik oluyor
dersane yok evdeyim
genelde annemle tartışıyoruz
-bendis sesimi çıkarmıyım diyorum ama dayanamıyorum anladın sen değil mi?
-anladım anne çalışıyorum ya da çalışacağım

bir haftamı daha önce böyle düşünme şansım olmamıştı
benim için bu sıralar değişik olan tek şey aldığım yeni denemeler
daha önce çözmediğim türde sorular var
işte böyle şimdi siz karar verin ibretlik mi değil mi?

bugün güzel bir gün
sabahtan kendime izin verdim gitme bugün dersaneye uyu dedim içimden
ama inat gibi sabahın 8in de telefon çalmaya başladı
ablam gelmiş,karşılamaya gidecekmişmişiz

kahvaltı falan yapıp biraz oturduktan sonra dışarı çıktık
nereye veli toplantıma :)
umuyorum ki son veli toplantımdı bugün olan
annemle ablam gitti,şimdiye kadar kötü bir şey duymadım öğretmenlerimden çok şükür ama yine de her zaman heyecanlanırım böyle durumlarda
öğretmenlerin kötülemese de memnuyetsiz annem kesin kötülerdi
ama yanında ablam olması iyi oldu bu sefer yerden yere vuramadı beni
canım öğretmenlerim çok güzel şeyler söylemişler
özellikle tarih öğretmenim eğer zamanı olduğunu bilsem stajer olarak yanıma alacağım demiş
inanılmaz sevindim
geçen yıl bi talihsizlik yaşadığımdan bütün öğretmenlerim hemfikir bunca laftan sonra sanırım annemde hem fikir olmuştur

bugünün bi başka güzel yanı da ezgim'in gelmiş olması
çok bunalmış gideli daha 5 gün olmuştu
bu kadar çabuk geleceğini tahmin etmemiştim o yüzden bir bakıma sürpriz oldu bana
kısacası mutluyum işte,şimdilik her şey yolunda gidiyor en önemlisi huzurlu
nereye gidersem gideyim hep güleryüzle karşılanıyorum bunu görmek ve hissetmek çok güzel...

öyle bir geçer zaman ki ki ki

bugün dersaneye gittiğimde konuşulan tek konu 'öyle bir geçer zaman ki'nin dün geceki bölümüydü
hatta kendimizi o kadar kaptırmışız ki ilk ders felsefeydi ahlak felsefesi olayına carolinmiş aylinmiş bütün dersi konuşarak geçirdik

gerçekten ilk bölümden beri severek ve beğenerek izliyorum bu diziyi
ama dünkü bölümü kadar etkilenmemiştim sanırım
resmen titreyerek izledim
ahlak kurallarına göre carolin ahlaklıymış yani kitaptaki kurallarına göre
bana bir dizi değil de gerçek yaşammış gibi geliyor yaşananlar
babama sürekli ali gibi yapmayasın sakın diyorum,babam da bi hayli içlenerek izliyor ikimizde ali'yi yerden yere vuruyoruz mete'yi ve ahmet'i seviyoruz
her hafta heyecanla bi sonraki bölümünü bekliyorum

sınıfta bunları söylediğim zaman bana sen ne ara ders çalışıyorsun diyorlar
sanırım uzaktan 21 saat ders çalışan biri gibi gözüküyorum
dizi izleyerek ankara hukuk'a gideceğim
evet evet bende öyle düşünüyorum

bütün türkiye kara kışla boğuşurken bizim kara kışımız 1 gün sürdü nedense
bu sabah dersaneye giderken sarıp,sarmaladım kendimi sadece gözlerim açık kalacak biçimde
ben sanıyorum çatılar uçuyor falan bi çıktım yaprak oynamıyor
hoş ağaçlarda yaprak kalmamış ama olsun
bikaç adım attıktan sonra terlemeye başladım
sonra şansıma ne diyim bilemedim, iyi ki bi kışı seviyorum dedim
cumartesiden beri çok daha fazla yumuşak bi hava yaşıyoruz hadi hayırlısı

kitapçıların önünden geçerken camekanlarda 2011 ajandaları geldiğini okuyordum ama hiç inceleme fırsatım olmamıştı
bugün bikaç yere gittim yeni günlüğümü bir türlü beğenemedim
alt tarafı tarihler yazacak farkındayım ama 365 gün yanımdan ayırmayacağım bi defter için daha farklı bi arayışlar içerisindeyim
hissediyorum 2011 yılı benim yılım olacak

şimdiden daha ilk günün kararsızlığını yaşamaya başladım
yıl sonu yani 31 aralık benim doğumgünüm ablam eskişehir'e çağırıyor
bi yandan gitmek istiyorum bi yandan da ailemle geçirdiğim son yılbaşı olacak onlarla beraber olmak istiyorum
neyse daha 17 gün var belki ailecek eskişehir'e gideriz o en mantıklısı :)