dolu bendis

şu an çok çok doluyum bi sürü şey hissediyorum ama bi o kadar da hissizim garibim anlayacağın
ben en iyisi dün geceden başlıyım
sunum iyidi genel olarak
hiç heyecanlanamadım,benim gözlediğim kadarıyla ki ne derece objektif bilmiyorum duraklamadım bana göre her şey yolundaydı yani
ama kötü olaylarda yok değildi
mesela kenara çekilirken merdivenlerden düştüm ama arkaya düştüğüm içim kimse görmedi
sonra kuliste otururken kapıya yaslanıyordum kapıyı açtılar yine düştüm
canımın yanıp yanmadığını hissetmedim (formamı çıkarırken baktım ufak çaplı morarıklar var)
ama bi yandan da kuliste mezdeke oynadım
anlayacağınız artık duygularımı kontrol edemiyorum kendimden korkmaya başladım
bu gecenin görev kısmıydı bir de başka bi kısım var
alt dönemimizde olan,muhabbetinden her zaman hoşlandığım görevli bir çocukla yan yana oturmamıza rağmen msjlaşmaya başladık
hoşuma gitmeye başlamıştı,bir de baktım her msjına kahkahayla gülüyorum kendime şaşırmıştım
baktım o da gülmek sana çok yakışıyor bilmem ne ben güldükçe o devam etti durduramadım,o an istemedim bilmiyorum
sonra eve geldim yine msj atmıştı
sonra iş şakadan ciddiye döndü
birlikte olmaya,duygularına bilmem ne ister misin dedi
düşündüm
şu aralar en son isteyeceğim şey bi sevgilimin olmasıydı ama bi yandan da 'o'ndan sonra ilk defa bi erkeğin sohbetinden keyif alıyordum
dürüst davrandım her şeyi söyledim
şurda 2 ayım kaldı yeni bir şeylere başlamak istemiyorum ama senden hoşlandım dedim
ben bekleyebilirim istediğin kadar dedi
şimdi düşünüyorum dün konuşmaktan çok zevk almama rağmen şimdi msjlarına cevap vermek içimden gelmiyor
ben dün hoşlanmıştım ama aslında 'o'yu seviyordum
şimdi kimseyi istemiyorum
sevmekten,sevilmekten kısacası sevgiden soğudum
ben böyle biri değildim
kendimi artık tanıyamıyorum
gülemiyorum,konuşamıyorum,gülmeye başladığım zamanda ağlıyorum
duygularıma engel olamıyorum
bu en başta kendime sonra da çevremdekilere zarar veriyor bununda farkındayım
ama elimden hiç bir şey gelmiyor :(
hislerimi kontrol altına almak istiyorum
dengesiz olmak istemiyorum
ben en iyisi evden dışarı çıkmıyım böylece hem kendime hem de başkalarına zarar vermem
vicdan azabı çekiyorum :(

16 maarrrtttt

liseye başlayana kadar 16 martın benim için tek önemi 15 martın ertesi günü olmasıydı
babam 15inde maaş alırdı yemeğe falan giderdik
liseye başladığımda 16 mart ayrı bi önem kazandı
anadolu öğretmen lisesini kazanmıştım
öğretmen okullarının kuruluş günüymüş
allah allah okulda bir hazırlık çömlüğün vermiş olduğu şaşkınlıkla garip karşılamıştım ama aktiviteden de geri kalmamıştım
moliere'nin hastalık hastası oyununu oynuyorduk
aradan 4 yıl geçti ama hala çok iyi hatırlıyorum
kötü kadını oynama rolüm o zaman üstüme yapışmıştı
sonraki 16 martlarda da devam etti
yok öğretmen olan kocasını ezen çirkef kadın,yok alışveriş budalası biri
hatta geçen yıl alışveriş yaparken kameraya alırlarken market görevlisi yemekteyiz'den geliyoruz sanmıştı ne güzel günlerdi
1 yıl ne kadar çabuk geçmiş böyle
3 yıl boyunca her 15 martlarım heyecan içinde geçti
acaba yarın ne olacak,acaba güzel olacak mı,acaba beğenecekler mi?
gibi sorularla beynimi yerdim bütün gece
şimdi yine bi 15 mart gecesindeyiz
ama içinde en ufak bi heyecan yok
sunucu olacakmışım
olsun bakalım neyi,kimleri nasıl sunacağız
162.yılın kutlu olsun okulum =)

sinir

eğer mp3'üm garantiden yarın da gelmezse gidip olay çıkartacağım!!

kazık

kazığın ucu sivridir gittikçe kalınlaşır diye söz söylemiş düşünürün biri
düşünürde olmayabilir itiraf edeyim bi arkadaşın kişiselinden aldım (çaldım)
neyse konumuz bu değil
dün geceye kadar bu sözün ne kadar doğru olduğunu anlamamıştım
evet bir çok kişi güvenimi boşa çıkarmıştı,bazen bi sevgili tarafından terk edilmiştim,bazense bi arkadaş tarafından
ama hiç bir dostım tarafından yarı yolda bırakılmamıştım
şu yaşıma kadar herkese sıcak davrandım
bir çok arkadaşım vardı ama bi çok kişi gibi dostum azdı
bi insana dostum diyorsam onun için yapamayacağım şey yoktur
elimden geldiği sürece her şeyi yaparım onun için
hiç bir şey yapamıyorsam oturur ağlarım
ama dün ağlayamadım
bitmişti
hiç ummadığım,asla yapmaz dediğim kişi beni yarı yolda bırakıp hayal kırıklığına uğratmıştı
sebebini düşünmek bile çok saçma
ama bu benim için milat oldu
ben son kalan 3 ayda hiç bir sorun olmasın diye uğraşırken hep küs olmayacağımızı,kırgın ayrılmayacağımızı düşünmüştüm
her sorunda alttan almaya çalıştım
sonuç sıfır
bu dersi ömrüm boyunca unutmayacağım
güle güle -ciğim...

hah!
rekor kırdım az önce
deneme yaptım ve hiç yapmadığım netleri yaptım
olay konsantre olmaktaymış
sadece önümdeki sorulara baktım
ve 29 gün sonrasını düşündüm
o zaman huzur ve mutluluk içinde olmam için bazı şeylerin olması gerek
düşünsene blog seneye hayatımın büyük bölümü değişecek,değişmeli
seneye burada olup,aptal yerlerden,kaldırımlardan her gün geçmek istemiyorum
tatillerde geldiğimde geçen seneyi anıp şu halime gülmek istiyorum!
bazı şeylerin değişmesini istiyorum
lanet olsun seneye daha çok var :(((

rüya görmek istemiyorum
'o'nu rüyamda görmek hiç istemiyorum :(
bu yüzden bütün günümün kötü geçmesini de istemiyorum
bundan sonra 10'da uyumayacağım!!

korku

korkmaya başladım blog
hayatımda ilk defa hiç bir şeyden zevk almıyorum
dün mavişapkalı kız psikologa gitti depresyon belirtilerini okumuş
ihtimalleri söyledi
az biraz hepsinin olduğunu fark ettim
memnuniyetsizlik,sıkkınlık,bunalmak,umutsuzluk vs vs
bugün okula giderken iki duran arabanın arasından geçerken durup ezileceğimi düşündüm
sonra bir baktım bacaklarımla kendimi skıştırmaya başlamışım :s
durup dururken insanları azarlamak,bağırmak istiyorum
bunu genelde anneme yansıtıyorum
mesela bugün feyste bi arkadaşın doğumgününü kutluyordum
annem napıyorsun dedi
ege'nin doğumgününü kutluyorum dedim
aa bugün müydü dedi
3 yaşındaki kuzenimin sanmış
bağırmaya başladım
3 yaşındaki çocuğun feysi olur mu ege 29 aralıkta doğdu bilmem ne diye
oysa anneme feysten kutladığımı söylememiştim sonradan fark ettim
sonra okulda biyoloji dersinde ototrof canlıların bir kısmını anlamayan ne yazacağını karıştıran mavişapkalı kızı azarlamak istedim
oysa herkesin başına gelebilirdi bu
sabrımın tükendiğini anlıyorum bugünlerde
çok saçma gereksiz konularda ani çıkışlar yapıyorum anlam veremiyorum kendime
hiç bir şey yapmayan insanları kırıyorum
ama beni kıran,takmayan,sevgilisi istemediği için arkadışını (beni) tek kelimeyle satan insanı ise sarılmak,ağlamak,suçlu o olsa da özür dilemek istiyorum
neler istiyorum,yapıyorum böyle blog??
ama kesinlikle karar verdim gideceğim burdan
bi sürede olsa uzaklaşacağım
sanırım haftaya gidiyorum eskişehir'e
sınava da 29 gün kaldı zaten
offf boğuluyorum!!