acizlik git başımdan

bıktım
18 yıldır peşimi bırakmayan acizlikten gerçekten sıkıldım
ne bu ya?
insan zorla kendini üzer mi?
hayır anlamadığım farkındasın da niye durdurmuyorsun arkadaş?
ama bu bahsettiğim arkadaş gibi olamayacağım işte
dünkü gibi bir daha olmayacağım işte
onunla yaşadıklarımı hatırlamak için çaba sarf edeceğime unutmak için çaba sarf edeceğim işte
kendimi de bir daha asla küçük düşürmeyeceğim işte
beni önemsemeyen birini daha fazla düşünmeyeceğim işte
onun yüzünden ağlamayacağım işte
ve
buna izin vermeyeceğim işte

o fark etmeyecek belki,
onun için bi önemi olmayacağını biliyorum
ama benim en azından kendime birşeyleri itiraf edebilmem için önemli olan birşeyleri yaptım:
msnden sildim
facebooktan sildim
bütün msjlarını sildim
çok yakın zamanda aklımdan da sileceğim

hahahah hoş geldin aciz olmayan bendis =)

istemek....

nefret etmek istiyorum blog
şuan şarap içtiğimde onu düşünmemek istiyorum
onunla geçen güzel günleri hatırlamamak için çaba sarf etmek istiyorum
o arkadaşlarıyla gezerken,yok yektasıyla,efesiyle dolaşıp gülerken ben  de mutlu olmak istiyorum
bu duruma alışmak istiyorum
her sabah yataktan kalktığımda 'hıh banane bende düşünmüyorum işte' dememe inanmak istiyorum
evet ben ayrıldım ohhhh mutluyum işte lafına gerçekten inanmak istiyorum
her geçtiğimiz sokakta onu hatırlamamak istiyorum
kendimi teselli ettiğimde 'ohooo bendis seneye bu vakitlerde ankara hukukta olduğunda kim bilir kimlerle olacaksın' diye kendimi kandırmamak inanmak istiyorum
ağlamamak istiyorum
derslerime konsantre olmak istiyorum
sürekli eski zamanları hatırlayıp 'bana şunu demişti,şöyle yaparız,böyle yaparız oğlumuzun adını ethem koyarız :S' gibi lafları beynimden kazımak istiyorum
başı sonu düşük olmayan düzgün cümle kurmak istiyorum
artık çevremdeki insanlara ondan bahsederek bıktırmamak istiyorum
onu sevmiyorum ohh işte ne yaparsa yapsın demek istiyorum
bende böyle mutluyum ona ihtiyacım yok,msj atmazsa atmasın zaten attığında hep sinir oluyordum lafına gerçekten inanmak istiyorum
ona msj atmamak için kendimde daha fazla gücün olmasını istiyorum
beyin ameliyatı olup geçmiş yaşantıları hatırlamamak istiyorum
kendime bu kadar çok şeyi niye hatırladım diye lanet etmemek istiyorum
aynaya her baktığımda 'off çok çirkinim bana niye baksın ki' dememek istiyorum
bu kadar çok şeyi düşüneceğime gidip trigonometri çözmek istiyorum
pişman olmamak istiyorum
yaptığım,yaptığı şeyler için üzülmemek istiyorum

off blog ben ne kadar çok şey istiyorum böyle??

NOT:bunların olmasını istiyorum :((((((

yok

buraya en son yazdığımda bir sevgilim vardı.artık yok..

son bi haftadır sürekli aynı cümleyi tekrar ettiğimi fark ettim.özneler,nesneler değişiyor ama yüklemler hep aynı 'yok'

en son bu yatağa yattığımda bir sevgilim vardı
ama artık yok

en son bu cafeye oturduğumda bir sevgilim vardı aa hatta beraber gelmiştik
ama artık yok

şuradan hep beraber geçerdik
ama artık o yok

burası bizim buluşma yerimizdi bana hep burda 'canım ben geldim nerdesin sen?' derdi
ama artık demeyecek
çünkü
artık yok

artık bana uyuzluk yapamayacak,
artık sinir edemeyecek
yok işte yok!!!

işte bir haftadır tekrar edip duruyorum alışabilmek için
ama hala alışamadım
elim telefonda,gözüm msnde
ama yok işte
bir an önce alışsam iyi olacak :((

bikaç gündür yazmadığımı fark ettim
aslına bakarsan blog kendi kendime konuştuğumu düşünmeye başladım
bazen yazdıklarımı okuyorum da niye böyle davranıyorsun diye soruyorum kendime
niye kendini kandırıyorsun?
niye mutsuz olduğun halde mutluluk taklidi yapıyorsun?
niye bıktığın halde kabulleniyorsun bazı şeyleri?
niye??

-aptallıktan sanırım başka bir açıklaması yok bu yaptığımın

ama en acı vereni sonradan fark ettiğinde kahrolmak
ben aslında böyle hissetmemiştim,biliyordum ama bile bile böyle davrandım demek

ama yine de bazı şeyleri göze alamıyorum
aslında böyle yaptığım için her kötülüğü de hak ettiğimi düşünmeye başladım

gerçekten müstehak bunlar bana
insan bile bile neden mutsuz olmayı seçer anlamış değilim
ve mutsuz olduğun halde mutsuzluğunu bitirmek elindeyken bitirememeyi ise hiç anlamıyorum

geçer diye avutuyorum kendimi
sabret..
ama geçmiyor,ben böyle davrandıkça yapılanlar daha çok büyüyor sanki
ya da bana öyle geliyor
ama ne fark eder ki
sonuçta ben yine mutsuzum
ve
yine kendimi yiyiyorum !!

anneler,teyzeler,komşular envai çeşit orta yaş grubu kadın derdi de inanmazdım
evliliği ya da bir ilişkiyi yürütebilmek için anlayışlı olmak lazım

herşeyi kafaya takmamak
bi kaç sözle mutlu olmak
söylenen hakaret dolu laflardan kötü bi anlam çıkarmamak lazım
-mış

çalışıyorum,çabalıyorum ama kanıma dokunuyor be blog

sonraya aynaya baktığımda acaba yüzsüz,gurursuz muyum diye soruyorum kendime?
sonra cevabı da yapıştırıyorum
hayır ya onun kötü bi niyeti yok benim deyimimle bana küçük aşk oyunları yapıyoorrr...

artık uyuzluklarına,benimle uğraşmalarına,sinir etmesine alıştım artık yapmazsa bi sorun olduğunu anlıyorum
ama beni unutmasına
sonra hiçbir şey olmamış gibi davranmasına
sinir oluyorum işte kızıyorum!

kendime sabır ve sonsuz anlayış diliyorum
umarım başarabilirim...

blog bugünlerde bi sürü ilk yaşamaya başladım hayırdır :)

bugün yaşadığım ilkte unutulmazlar arasında
bugün üniversite sınavının gittikçe yaklaştığını ciddi ciddi anladım

bugün ösym'ye başvurum yapıldı vay be..
üniversiteli olmama çok az kaldı
ankara'da olmama az kaldı
hukukta olmama az kaldı
hayallerime ulaşmama az kaldı

böyle düşündükçe insan daha çok heyecanlanıyor..hep şaka gibi geliyordu ama her geçen gün daha da yaklaşıyoruz
bugün bankaya gittiğimde,müdür yardımcısına dekontu verip kimlik kartı için foto çekildiğimizde elim ayağıma dolaştı
D'nin deyimiyle miss turkeye katılmayacaktık bu kadar telaşa gerek yoktu ama benim yapımda var her saniyesini içimde yaşadım resmen :))

ve çok garip bir tesadüf de oldu
bugün ayın 19u
okul numaram 19
ve
kayıt olan 19. kişiymişim
bakarsın 19. olurum :P

NOT: amiiiiiiiiinnnnnnn :))

sıkıldım blog
çok çok
hemde çok
off :S